FAQ

Parę dyskowców najłatwiej rozpoznać po zachowaniu. Dwie ryby często przebywają razem, odganiają pozostałe od wybranego miejsca i wspólnie czyszczą powierzchnię pod tarło, np. liść, korzeń lub stożek. Mogą też kłaniać się sobie i charakterystycznie drżeć ciałem. To oznaki dobierania się w parę, ale jeszcze nie pewność, że jest to samiec i samica.

Sam wygląd nie daje wiarygodnej odpowiedzi — kształt czoła czy płetw bywa mylący. Podczas tarła można przyjrzeć się pokładełkom: u samicy jest ono zwykle szersze i tępo zakończone, a u samca mniejsze i bardziej spiczaste. Zdarza się jednak, że dwie samice zachowują się jak para i składają ikrę. Rozwój zarodków, a następnie wyklucie larw potwierdzają, że ikra została zapłodniona — w zbiorniku z odizolowaną parą jest to pewne potwierdzenie samca i samicy.

Dyskowce składają ikrę na oczyszczonej, zwykle pionowej lub skośnej powierzchni. W akwarium może to być szeroki liść, korzeń, szyba, a nawet rurka filtra. W zbiornikach hodowlanych najczęściej daje się im specjalny stożek tarliskowy.

Przed tarłem para dokładnie czyści wybrane miejsce. Samica przykleja ikrę w rzędach, a samiec podąża za nią i ją zapładnia. Później rodzice pilnują złoża i wachlują płetwami, zapewniając przepływ wody wokół jaj. W tym czasie najlepiej zapewnić im spokój i nie przestawiać niczego w pobliżu ikry.

Larwy dyskowców wykluwają się zwykle po około 48–72 godzinach od złożenia i zapłodnienia ikry. Dokładny czas zależy przede wszystkim od temperatury wody. Po wykluciu pozostają przyczepione do podłoża i korzystają z zapasów woreczka żółtkowego. Rodzice mogą w tym czasie przenosić je w inne miejsce.

Po kolejnych około 3–4 dniach młode zaczynają swobodnie pływać i pobierać wydzielinę ze skóry rodziców. Nie trzeba podnosić temperatury, żeby przyspieszyć rozwój — ważniejsze są stabilne warunki, dobre natlenienie wody i spokój wokół akwarium.

Para dyskowców może zjadać ikrę z powodu stresu lub braku doświadczenia, szczególnie podczas pierwszych tareł. Niepokoić ją mogą inne ryby, ciągły ruch przy szybie czy prace w akwarium. Rodzice usuwają też niezapłodnione lub obumarłe jaja, dlatego zjedzenie pojedynczych ziaren nie musi oznaczać problemu.

Jeśli znika całe złoże, warto zapewnić parze więcej spokoju i sprawdzić jakość wody. Obserwuj też, czy ikra wcześniej bieleje — może to świadczyć o jej obumarciu, a nie o złej opiece rodziców. Nie skreślaj pary po jednym nieudanym tarle. Część dyskowców potrzebuje kilku prób, zanim zacznie skutecznie opiekować się potomstwem.